សហគ្រិនកម្ពុជាក្រោយទសវត្សរ៍ ១៩៩០ បានកសាងក្រុមហ៊ុន ដីធ្លី និងពាណិជ្ជកម្មពីគ្មានអ្វី។ ទ្រព្យភាគច្រើននៅតែស្ថិតកន្លែងដើម៖ ក្នុងឈ្មោះមួយ ហត្ថលេខាមួយ ក្បាលមួយ។
អ្វីកើតឡើងបើគ្មានផែនការ
ពេលម្ចាស់បង្កើតទទួលមរណភាពដោយគ្មានការរៀបចំមរតក រឿងបីកើតឡើងព្រមគ្នា៖ អំណាចបាត់ (អ្នកណាចុះហត្ថលេខា?) ចំណេះដឹងបាត់ (ប្លង់ បំណុល កិច្ចព្រមព្រៀងនៅឯណា?) ហើយគ្រួសារទទួលមរតកមិនមែនទ្រព្យទេ ប៉ុន្តែជាការចរចា — ជួនកាលនៅតុលាការ។
អាជីវកម្មដែលពឹងលើទំនាក់ទំនងបុគ្គលម្នាក់ កម្រនឹងរស់រានបានគង់វង្ស។
អ្វីដែលបរធនបាលកិច្ចមរតកធ្វើ
បរធនបាលកិច្ចអនុញ្ញាតឱ្យម្ចាស់បង្កើតសម្រេច ដោយស្ងប់ស្ងាត់ និងជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ ពីរបៀបផ្ទេរទ្រព្យ៖ ទៅអ្នកណា ចំណែកប៉ុន្មាន នៅអាយុ ឬដំណាក់កាលណា។ បរធនបាលមានអាជ្ញាប័ណ្ណ អនុវត្តផែនការតាមអក្សរ — មិនភ្លេច មិនកាន់ជើងខាង និងមិនស្លាប់។
សម្រាប់ទ្រព្យអាជីវកម្ម លិខិតអាចបំបែកផលប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច ពីការគ្រប់គ្រង៖ អ្នកទទួលមរតកទទួលតម្លៃ ខណៈអ្នកគ្រប់គ្រងមានសមត្ថភាព ដឹកនាំសហគ្រាស។
ការចាប់ផ្តើមការសន្ទនា
ផែនការមរតកបរាជ័យ ភាគច្រើនមិនមែនដោយហេតុផលច្បាប់ទេ ប៉ុន្តែដោយហេតុផលមនុស្ស៖ ការសន្ទនាត្រូវបានពន្យារ រហូតដល់មិនអាចធ្វើបាន។ ជំហានដំបូងជាក់ស្តែង គឺបញ្ជីសារពើភ័ណ្ឌ — មានអ្វី នៅឯណា ក្នុងឈ្មោះអ្នកណា — បន្ទាប់មកការសម្រេចចិត្តស្មោះត្រង់ ថាអ្នកណាគួរកាន់កាប់អ្វី។
រចនាសម្ព័ន្ធមកក្រោយបំណង។ តួនាទីបរធនបាល គឺបំប្លែងបំណងម្ចាស់បង្កើត ទៅជាឯកសារដែលនៅតែអនុវត្តវា ប៉ុន្មានទសវត្សរ៍ក្រោយ។